Dragutin Jakovljević je rođen 14.06.1968. godine u Beogradu.

Kao sin jedinac, naklonost ka umetnosti nasleđuje od oca Vladimira, koji je bio slikar i vajar. U dvanestoj godini, Dragutin nabavlja svoju prvu akustičnu gitaru i od tada se sva njegova interesovanja okreću muzici. U šesnaestoj godini osniva svoj prvi bend. Ubrzo njegovo sviranje biva primećeno od strane tada već afirmisanih beogradskih muzičara Vlade Negovanovića, Safeta Petrovca Saje, Nenada Novakovića Mece i drugih, koji mu svesrdno pomažu da započne profesionalnu karijeru.

Svoju prvu električnu gitaru Dragutin kupuje tek u dvadeset drugoj godini života, radeći tokom prethodnih nekoliko godina sezonske građevinske poslove i štedeći novac za tada jedini i najvažniji cilj.

1989. godine Dragutin prihvata ponudu da uređuje rubriku „Ekskluzivna škola sola“ u tada najtiražnijem muzičkom magazinu „Pop Rock“. Dve godine kasnije prelazi u muzičku redakciju novoosnovane TV Politika, kao muzički saradnik i novinar-voditelj.

U to vreme, priličan broj popularnih domaćih grupa je imao upražnjeno mesto gitariste. 1991. godine Dragutin prihvata poziv da se pridruži grupi Galija, koja je u tom trenutku na vrhuncu svoje dotadašnje popularnosti. Sa Galijom će Dragutin u narednih 20 godina saradnje odsvirati nebrojeno koncerata i snimiti sedam albuma, na kojima će vremenom uzeti učešće ne samo kao gitarista, već i kao aranžer i muzički producent.

Paralelno sa karijerom u grupi Galija, Dragutin nastavlja da se muzikom bavi i na razne druge načine.

1992. godine prelazi sa TV Politika na prvi privatni radio u Jugoslaviji, radio Pingvin, gde dobija mesto jednog od muzičkih urednika. Iste godine, kratko sarađuje i sa grupom Viktorija, a od strane u to vreme aktuelnih beogradskih producenata i aranžera biva sve češće angažovan kao studijski gitarista.

1994. godine, za vreme studentskih protesta, učestvuje u ponovnom okupljanju grupe Laki pingvini.

Naredne godine, sa radija Pingvin prelazi na YU radio gde uređuje i vodi autorsku emisiju „Images and Words“, u kojoj propagira instrumentalnu muziku. Krajem iste godine se pridružuje ad-hoc bendu Vasila Hadžimanova, sa kojim svira seriju izuzetno posećenih svirki u beogradskom džez klubu Plato.

1996. godine, zainteresovan za muzičku produkciju, počinje da radi kao in-house tonski snimatelj u beogradskom studiju „O“, gde će tokom narednih šest godina imati priliku da sarađuje sa najboljim muzičkim producentima Srbije kao što su Saša Habić, Voja Aralica, Sanja Ilić, Oliver Jovanović, Mirko Vukomanović i drugi.

1998. godine, Dragutin prihvata ponudu da oformi prateći koncertni bend za Anu Stanić, koji će predvoditi narednih pet godina. Ova saradnja će svoj vrhunac doživeti na albumu „Tri“, gde će se Dragutin zajedno sa svojim kolegama iz benda potpisati kao aranžer i producent.

2002. Guta pokreće školu električne gitare za početnike u okviru Multiart kluba Politehničke akademije.

2004. godine komponuje i realizuje muziku za dečju lutkarsku predstavu „Mali princ“, koju je režirao Omar Abu El Rub.

Krajem 2004. prihvata mesto glavnog i odgovornog urednika novooformljenog magazina Music, čiji je prvi broj izašao januara 2005. Početkom iste godine završava komponovanu muziku za dečiju pozorišnu predstavu „Devojčica sa šibicama“.

2005. Dragutin prihvata mesto stručnog konsultanta za studijsku opremu u kompaniji Skymusic, a početkom 2006. mesto direktora marketinga te kompanije, na kojem ostaje naredne tri godine.

Sredinom 2008. Dragutin se kao gitarista pridružuje pratećem bendu sve popularnijeg crnogorskog pevača Sergeja Ćetkovića. Sa ovom ekipom Guta je 2008. godine svirao pet rasprodatih koncerata u Sava centru, a dve godine kasnije i veliki koncert u beogradskoj Areni.

Svoj najveći autorski pećat do sada, Dragutin je definitivno dao na albumu „Mesto pored prozora“ grupe Galija, koji je objavljen na jesen 2010. Na ovom albumu, Guta se potpisao kao gitarista, aranžer i muzički producent za svih deset pesama.

2011. je jubilarna godina za Dragutina Jakovljevića, jer obeležava punih dvadeset godina profesionalne karijere.